Angielski przez sztukę - dla dzieci już od 4 roku życia!!

Dziecko z natury uczy się języków obcych bardzo łatwo. Dzieckiem jednak nie jest się na zawsze. Warto więc wykorzystać ten okres jak najefektywniej. Warto też, żeby w parze z nauką szła zabawa, bo przecież dzieciństwo powinno mimo wszystko za podstawę mieć radość. 'Angielski przez Sztukę' - chyba warto spróbować? 'Angielski przez Sztukę' to dużo więcej niż tylko nauka języka i rozwijanie zdolności plastycznych. Zajęcia wspomagają rozwój wielu innych pożytecznych umiejętności, między innymi: pracę w grupie, kreatywność, pewność siebie, rozwiązywanie problemów, wyrażanie siebie, samoświadomość, nazywanie emocji, dzielenie się z innymi, pomaganie innym, nawiązywanie kontaktów, abstrakcyjne myślenie, obserwacja.

Treści nauczania zawarte w programie ułożone są w kręgi tematyczne (Zakresy tematyczne). Rozpoczynamy naukę od kręgu zainteresowań najbliższych dziecku (tj. zabawki, dom, rodzina) i stopniowo poszerzamy krąg zainteresowań o kolejne tematy z dalszego otoczenia (szkoła, miejscowość itp.). Zakresy tematyczne, materiał gramatyczny i słownictwo wprowadzane są spiralnie. Oznacza to cykliczne powtarzanie materiału z jednoczesnym poszerzaniem go o nowe elementy. W doborze treści kierujemy się przydatnością słownictwa i zwrotów w sytuacjach bliskich dzieciom. Dlatego też w pierwszej kolejności wprowadzane są rzeczowniki konkretne i zwroty funkcjonalne oraz słownictwo bajek, opowiadań czy historyjek.

Rodzice odgrywają ważną rolę w realizacji zajęć. Mogą pomóc w procesie dydaktycznym np: sprawdzając, czy dzieci odrobiły pracę domową, okazując zainteresowanie tym, co działo się na zajęciach i czego dzieci się nauczyły (np. odpytywanie z wierszyków czy piosenek); sprawdzając, czy zabierają zeszyty i książki na lekcje,  kontaktując się z nauczycielem w przypadku pytań czy wątpliwości.

Metody

Metoda Reagowania Ciałem (Total Physical Response) jest tym bardziej przydatna, im niższy jest wiek dzieci. Metoda ta zakłada, że uczniowie pokazują zrozumienie poleceń nauczyciela ruchem lub gestem, a nauczyciel wspomaga swoje polecenia językiem ciała. Dzieci zachęcane są do przedstawiania za pomocą pantomimy i zgadywania znaczenia wyrazów (rzeczowników, przymiotników, czasowników itp.). Metoda ta służy rozwijaniu sprawności słuchania. Jest ona przydatna w nauczaniu tej grupy wiekowej, ponieważ wykorzystuje ruch w nauce języka.

Metoda audiolingwalna (Audiolingual Approach) jest bardzo często wykorzystywana w nauczaniu na poziomach początkowych. Szczególnie przydatne jest powtarzanie za wzorem (nauczycielem lub płytą CD), chórem i indywidualnie, wielokrotne powtarzanie wyrażeń, zwrotów, słów, zdań dla wyrobienia nawyków językowych oraz uczenie się na pamięć wierszyków, piosenek, stosowanie ćwiczeń rytmicznych dla usprawnienia płynności, wymowy i intonacji. Jest to metoda służąca rozwijaniu zarówno sprawności słuchania, jak i mówienia. Dzięki temu, że wprowadza ona wspólne recytowanie i śpiewanie, zachęca nawet nieśmiałe dzieci do powtarzania tekstów (tj. słów, wyrażeń, zwrotów itd.).

Metoda komunikacyjna (Communicative Approach) jest wykorzystywana w przygotowaniu do mówienia, zachowania się w sytuacjach życia codziennego, zdobywania podstawowych informacji w rozmowie.

Drama to technika aktywnego uczenia się, która wykorzystuje spontaniczną, właściwą naturze dziecka ekspresję aktorską oraz skłonność do naśladownictwa i zabawy. Służy rozwijaniu zdolności komunikacyjnych poprzez harmonijny rozwój osobowości. Jako metoda twórcza, drama uczy samodzielności myślenia i działania, aktywności i otwartości w komunikacji, rozwija emocje, wyobraźnię i fantazję, a przede wszystkim wyzwala swobodne mówienie w nauczanym języku (scenki sytuacyjne, teatrzyk; piosenki, wierszyki z podziałem na role itp). Działa na wyobraźnię dzieci i uczy współpracy z innymi, komunikacji i pracy w grupie. W pracy z dziećmi bardzo dobrze sprawdzają się wizualizacja i ćwiczenia relaksacyjne. Polega to na stwarzaniu sytuacji, w których dzieci wyobrażają sobie na przykład inne otoczenie lub siebie w innym miejscu. Nauczyciel opisuje dzieciom po angielsku to, gdzie są, jak się czują, a dzieci wyobrażają to sobie. Następnie dzieci opowiadają lub odpowiadają na pytania, czy też biorą udział w scenkach. Tego typu ćwiczenia są okazją do słuchania języka, rozwijają wyobraźnię. Relaksująca atmosfera tego typu ćwiczeń zmniejsza zahamowania w mówieniu.

Praca projektowa (np. plakat, album) to grupowa lub indywidualna praca nad projektem, zbieranie materiałów i przygotowanie prezentacji, a następnie przedstawienie projektu całej grupie i omówienie go po angielsku. Praca projektowa ma prawie zawsze charakter międzyprzedmiotowy lub nawet ponadprzedmiotowy. Wymaga szukania informacji z innych dziedzin i przekazywania ich w języku angielskim. Jest też doskonałym treningiem samodzielności w uczeniu się (np. korzystanie ze słownika), przez co pomaga rozwijać kompetencje kluczowe (poszukiwania).

Metoda naturalna (Natural Approach) – szczególnie przydatna w nauczaniu dzieci - zakłada wyeliminowanie stresu i lęku przed popełnianiem błędów. Uczeń zaczyna od przyglądania się mimice, gestom rozmówcy, mówi dopiero gdy jest gotowy. Najważniejsze jest rozumienie ze słuchu. Metoda dobra dla nieśmiałych i najmłodszych. Zajęcia prowadzone są prawie wyłącznie w języku angielskim, dlatego dzieci uczą się tak, jak uczą się języka ojczystego, czyli w sposób zupełnie niewymuszony i naturalny. Nauczyciel - lektor posługuje się prostym i naturalnym językiem, mówiąc o tym, co się dzieje w danej chwili, stosując wiele mimiki i gestów i powtarzając swą wypowiedź na wiele różnych sposobów.

Nauka poprzez Zmysły (Multi-sensory Approach to metoda aktywizująca wszystkie zmysły, której rezultatem jest nauka poprzez zabawę. Stosowane techniki odpowiadają emocjonalnym i intelektualnym potrzebom i możliwościom dzieci np. nauka przymiotników po angielsku: miękki, puszysty, gładki – dziecko uczy się słów jednocześnie dotykając takich powierzchni.